PPWR Update: Belangrijkste inzichten uit de nieuwe FAQ + Guidance

De belangrijkste inzichten uit de nieuwe PPWR guidance en FAQ

• De Guidance legt uit hoe specifieke artikelen uit de PPWR geïnterpreteerd moeten worden.
• De FAQ vertaalt die uitleg naar praktische situaties en voorbeelden uit de praktijk.

1. Rollen en verantwoordelijkheden worden scherper

De Guidance geeft veel concretere interpretaties van de rollen van fabrikant, producent, importeur en distributeur. Dit is vooral handig in internationale supply chains, private label-constructies en cross-border e-commerce, waar verantwoordelijkheden in de praktijk vaak onduidelijk zijn.

• De fabrikant is verantwoordelijk voor de conformiteit van de verpakking, zoals recyclebaarheid, labeling en technische documentatie.
• De producent is verantwoordelijk voor EPR-verplichtingen in het land waar de verpakking afval wordt.
• Een distributeur of retailer kan producent worden zodra een verpakking voor het eerst in een ander EU-land beschikbaar wordt gemaakt.
• Ook online verkoop rechtstreeks aan eindgebruikers kan producentverplichtingen activeren in andere lidstaten.

→ Praktisch gevolg: bedrijven moeten scherp vastleggen welke partij binnen de keten verantwoordelijk is voor compliance, EPR-registraties en technische documentatie. Zonder duidelijke rolverdeling ontstaat risico op dubbele of ontbrekende EPR-registraties, onduidelijkheid over aansprakelijkheid en problemen bij audits of handhaving.

2. Bewijsvoering voor PFAS wordt belangrijker

Vanaf 12 augustus 2026 mogen voedselcontactverpakkingen met PFAS boven de wettelijke limieten niet meer op de markt worden gebracht.

De Commissie verduidelijkt nu:

• hoe PFAS getest kan worden; (eerst een screening op Total Fluorine (TF), gevolgd door aanvullende analyses zoals pyrolysis-GC/MS en TOP-analysis)
• dat toezichthouders daarmee zowel totale fluorwaarden als specifieke PFAS-concentraties kunnen beoordelen;
• en dat er géén algemene overgangsregeling voor bestaande voorraden komt.

Daarnaast komt er geen officiële PFAS-lijst. Bedrijven moeten dus zelf kunnen aantonen dat verpakkingen compliant zijn.

→ Praktisch gevolg: leveranciersverklaringen, testresultaten en materiaaldata moeten goed op orde zijn - vooral voor coatings, inkten, lijmen en voedselcontactmaterialen.

3. Recycleerbaarheid gaat direct impact hebben op EPR-kosten

De Guidance bevestigt dat recyclebaarheid straks nadrukkelijk meeweegt in eco-modulatie van EPR-bijdragen. Verpakkingen worden beoordeeld op design-for-recycling én recyclebaarheid “at scale”.

Daarnaast verduidelijkt de Commissie:

• dat recyclebaarheid op verpakkingsniveau wordt beoordeeld;
• dat geïntegreerde componenten meetellen;
• en dat kunststofonderdelen onder 5% van het totale verpakkingsgewicht zijn vrijgesteld van recycled content-eisen.

Ook worden de recycled content-targets die per 1 januari 2030 in gaan - concreter:

• 30% recyclaat voor contactgevoelige PET-verpakkingen;
• 10% voor andere contactgevoelige kunststofverpakkingen;
• 35% voor niet-contactgevoelige kunststofverpakkingen.

→ Praktisch gevolg: bedrijven moeten nu al inzicht krijgen in materialen, componenten en recycled content-percentages -vooral bij complexe meerlaagse verpakkingen.

4. Verpakkingsminimalisatie moet aantoonbaar onderbouwd worden

De Commissie maakt duidelijk dat marketing of consumentbeleving straks geen zelfstandige rechtvaardiging meer zijn voor extra verpakkingsvolume.

Voorbeelden die expliciet genoemd worden:

• dubbele wanden;
• false bottoms;
• onnodige omverpakkingen;
• verpakkingen die producten groter laten lijken dan ze zijn.

→ Praktisch gevolg: functionele noodzaak moet aantoonbaar vastliggen in technische documentatie.

5. Milieuclaims worden strenger

De Guidance bevestigt dat duurzaamheidsclaims beter onderbouwd moeten worden met technische data.

Daarnaast wordt verduidelijkt dat:

• claims over recycled content alleen toegestaan zijn binnen de PPWR-systematiek;
• inkten, lijmen en coatings niet meetellen als plastic voor recycled content-berekeningen;
• maar wél onderdeel kunnen zijn van PFAS- en substance assessments.

→ Praktisch gevolg: duurzaamheidsclaims moeten direct aansluiten op productspecificaties, materiaaldata en compliance-documentatie.

Wat betekent dit voor jou?

De PPWR verschuift steeds meer van algemene duurzaamheidsambities naar aantoonbare compliance.

Dat betekent dat bedrijven:

• leveranciersdata beter moeten controleren;
• verpakkingskeuzes technisch moeten kunnen onderbouwen;
• meer inzicht nodig hebben in materialen en recyclebaarheid;
• en claims, PFAS en recycled content beter moeten documenteren.

Hulp nodig met de PPWR?

Twijfel je of jouw verpakkingen straks voldoen aan de nieuwe PPWR-eisen?

Bij Factor Delta helpen we bedrijven met het in kaart brengen van hun PPWR-risico’s én het opstellen van een praktisch faseringsplan richting compliance.

Vragen over deze ontwikkelingen of benieuwd waar jouw grootste risico’s zitten? Neem gerust contact met ons op via m.vanbree@factordelta.nl of +31 (0)88 386 01 00.